.
ما داشتیم راه می رفتیم... همین طوری... سیخ سیخ
بعد دیدیم دارن دااد میزنن که هوووی بیست و یک ساله ات شد
گفتیم خب که چی؟
گفت زیادی پاستوریزه ای! خاک تو سرت! داری پیر میشی هیچ غلطی هم تو زندگیت نکردی! یه حماقتی یه چیزی که بعداً بهش بخندی
ما نیگا کردیم دور و بر رو
دیدیم یکی داره رد میشه
خوش تیپ
خوش مشرب
خوش سیما
.
برا خودمون هم جالب بود
چه قابلیتایی داشتیم و نمی دونستیم
فقط یه کم بعضی جاهای قضیه می لنگید
باحالیشم به همون بود دیگه
اگه نمی لنگید، حماقت نمیشد دیگه
.
توصیه من به جوانان عاقل امروز این است
حماقت کنید
پیش از انکه بسیار دیر شده باشد
.
خب احتمالاً وقتی که آدم امتحان جی آر ای رو گند میزنه، چاره ای نداره جز اینکه
از این دست افتخاراتش تو زندگی حرف بزنه
.
.امروز یه چل پنجاه باری این آهنگ دنیای مسخره کوچک رو گوش دادم. بسیار توصیه می شود. باحالیش به اون تیکه است که برمیگرده می گه تو و بقیه مجبورین شنیدن این آهنگ احمقانه من رو تحمل کنین
.
