.
.
به نام خوار کننده ی فاسقان
از ع. ا (شماره ی دانشجویی 84433006)
به کمیته ی انضباطی دانشگاه علم و صنعت(جهت تجدید نظر)
این جانب حدود 8 روز اداری پیش، نامه ای از کمیته ی انضباطی دریافت نموده ام که بر اساس آن دو به ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات و درخواست تشدید مجازات محکوم گشته ام.
در ابتدا باید پرسید که چگونه کسی را می توان بدون تفهیم اتهام به گناهی محکوم کرد؟ جناب محمدی(دبیر کمیته ی انضباطی دانشگاه علم و صنعت) فرموده اند که دعوت نامه های کمیته ی انضباطی را به منزل این جانب ارسال نموده اند که این ادعایی است ساختگی و نامه ای به منزل بنده واصل نگشته است. آیا در کشوری چون ایران، وسایل ارتباط جمعی مانند تلفن هنوز متداول نیست؟!چگونه است برای دریافت حکم صادره 3 بار از آن کمیته با بنده تماس گرفته می شود و یا جهت حرف کشیدن در لوای گپ های به ظاهر دوستانه، عزیزان حراستی با شماره ی این جانب و پدر و مادر و مغازه دار سر کوچه یمان تماس حاصل می کنند؟!
کجای دنیا متهم بدون دفاع از خود محکوم می گردد؟ (هر چند از دانشگاهی که چنان گلهای نوبری در کشور به بار نشانده بیش از این انتظار نمی رود)
توصیه ای دارم: یک بار به جای اینکه عدالت را درشت بنویسید، آن را درست بنویسید.
دیگر کجاست حقی که از دانشجو پایمال نشده باشد؟ کجاست دانشگاهی که طراوت لازمه ی آن بود؟
موارد اتهام بنده را برهم زدن نظم دانشگاه، ایجاد آشوب و بلوا، عدم رعایت قوانین داشنجویی و امثالهم ذکر کرده اید. کدام آشوب و بلوا؟ چه کسانی از آشوب و بلوا می گویند؟! آنها که 4 سال سکوت و مدارای دانشجویان را با تبعیض و قشری نگری پاسخ دادند؟ آنها که نگذاشتند دانشجوهای مستقل حتی زیر یک سقف گرد هم آیند؟ تا به حال به اینها فکر کرده اید؟ تا به حال شده فرزندتان به خانه بیاید و اشک بریزد؟ تا به حال حقتان را در چنگ کسانی دیده اید که تنها ظاهری متشرع دارند؟
کدام بر هم زدن نظم دانشگاه؟ دانشجویی که جانش بر لب آمده اگر لختی دهان بگشاید نظم دانشگاه را بر هم زده است؟ چگونه چند ساعت اعتراض را بر نمی تابید و توقع دارید چماقی که سالها بر سرمان کوفته اید را تحمل کنیم؟!
کدام قانون؟ هربار که از طرق قانونی درخواست برپایی برنامه و مراسم دادیم، مخالفت کردید. هربار دست کمک دراز کردیم به درهای بسته یتان خوردیم. حال آنکه اگر پیرهن بر شلوار می انداختیم و محاسن و انضمامات ظاهری لازم را مهیا می نمودیم با دستهایی پر از امتیاز و بودجه از سمت شما بر می گشتیم(هرچند آنچه به خون جگر و دیده ی دیگران آغشته است، عطایش به لقایش بخشیدن، بِه).
نهاد انضباطی دانشگاه که باید محل رعایت قانون باشد سراسر نشان از تخلف و تبعیض دارد آنگاه دانشجویان را به قانون می خواند؟! کمیته ای که حتی تاب شنیدن دفاعیات متهمان خود را ندارد از قانون می گوید؟!
بنده به حکم صادره توسط کمیته ی انضباطی دانشگاه شدیدا معترضم و آنرا مصداق بارز بی عدالتی و قساوت می دانم. در ضمن حکم مذکور مانع ادامه تحصیل بنده نیز می گردد.
آخر شما مجریان محترم کمیته ی انضباطی در کدام مدرسه عطوفت درس خوانده اید که این طور بی رحمانه حق تحصیل را از کسی که 12 سال از عمرش را برای رسیدن به دانشگاه گذاشته است، می گیرید؟
حتی متفقین نیز بعد از اشغال آلمان، از تحصیل نئونازی های دو آتشه ممانعت به عمل نیاوردند. در دوره ی پهلوی نیز دانشجویان به زندان می رفتند اما از تحصیل محروم نمی گشتند. ما پس در کجای جهان ایستاده ایم که بوق عدالت خواهیمان گوش عالم را دریده است؟ نه مگر رئیس جمهور علم و صنعتی گفته بود که ایران آزادترین کشور دنیاست؟!!! کجاست آن آزادی که از هر طرف می رویم یا به زخم می رسیم یا به تاریکی؟
در پایان نیز از جناب جبل عاملی به خاطر عقده گشایی هایشان تشکر می کنم. می دانم تحرکات دانشجویی ما و عدم توانایی شما در ممانعت از این حق جویی ها، فرصت وزارت را از شما گرفت و شما را از چشم رئیس جمهور سکوت پرور انداخت. هرچند می گویند شما تنها به اعتلای سطح علمی دانشجویان این دانشگاه می اندیشید و برایتان کافی است که "دانشجو" یی از این دانشگاه به قله های افتخار چون وزارت علوم برسد تا با خیال راحت چماقتان را در آسمان بچرخانید.
فقط لحظه ای در آینه بنگرید، ذره بینی بردارید و دنبال تکه های انسان بگردید...
بیست و سوم شهریور یک هزار و سیصد و هشتاد و هشت خورشیدی
از ع. ا (شماره ی دانشجویی 84433006)
به کمیته ی انضباطی دانشگاه علم و صنعت(جهت تجدید نظر)
این جانب حدود 8 روز اداری پیش، نامه ای از کمیته ی انضباطی دریافت نموده ام که بر اساس آن دو به ترم محرومیت از تحصیل با احتساب سنوات و درخواست تشدید مجازات محکوم گشته ام.
در ابتدا باید پرسید که چگونه کسی را می توان بدون تفهیم اتهام به گناهی محکوم کرد؟ جناب محمدی(دبیر کمیته ی انضباطی دانشگاه علم و صنعت) فرموده اند که دعوت نامه های کمیته ی انضباطی را به منزل این جانب ارسال نموده اند که این ادعایی است ساختگی و نامه ای به منزل بنده واصل نگشته است. آیا در کشوری چون ایران، وسایل ارتباط جمعی مانند تلفن هنوز متداول نیست؟!چگونه است برای دریافت حکم صادره 3 بار از آن کمیته با بنده تماس گرفته می شود و یا جهت حرف کشیدن در لوای گپ های به ظاهر دوستانه، عزیزان حراستی با شماره ی این جانب و پدر و مادر و مغازه دار سر کوچه یمان تماس حاصل می کنند؟!
کجای دنیا متهم بدون دفاع از خود محکوم می گردد؟ (هر چند از دانشگاهی که چنان گلهای نوبری در کشور به بار نشانده بیش از این انتظار نمی رود)
توصیه ای دارم: یک بار به جای اینکه عدالت را درشت بنویسید، آن را درست بنویسید.
دیگر کجاست حقی که از دانشجو پایمال نشده باشد؟ کجاست دانشگاهی که طراوت لازمه ی آن بود؟
موارد اتهام بنده را برهم زدن نظم دانشگاه، ایجاد آشوب و بلوا، عدم رعایت قوانین داشنجویی و امثالهم ذکر کرده اید. کدام آشوب و بلوا؟ چه کسانی از آشوب و بلوا می گویند؟! آنها که 4 سال سکوت و مدارای دانشجویان را با تبعیض و قشری نگری پاسخ دادند؟ آنها که نگذاشتند دانشجوهای مستقل حتی زیر یک سقف گرد هم آیند؟ تا به حال به اینها فکر کرده اید؟ تا به حال شده فرزندتان به خانه بیاید و اشک بریزد؟ تا به حال حقتان را در چنگ کسانی دیده اید که تنها ظاهری متشرع دارند؟
کدام بر هم زدن نظم دانشگاه؟ دانشجویی که جانش بر لب آمده اگر لختی دهان بگشاید نظم دانشگاه را بر هم زده است؟ چگونه چند ساعت اعتراض را بر نمی تابید و توقع دارید چماقی که سالها بر سرمان کوفته اید را تحمل کنیم؟!
کدام قانون؟ هربار که از طرق قانونی درخواست برپایی برنامه و مراسم دادیم، مخالفت کردید. هربار دست کمک دراز کردیم به درهای بسته یتان خوردیم. حال آنکه اگر پیرهن بر شلوار می انداختیم و محاسن و انضمامات ظاهری لازم را مهیا می نمودیم با دستهایی پر از امتیاز و بودجه از سمت شما بر می گشتیم(هرچند آنچه به خون جگر و دیده ی دیگران آغشته است، عطایش به لقایش بخشیدن، بِه).
نهاد انضباطی دانشگاه که باید محل رعایت قانون باشد سراسر نشان از تخلف و تبعیض دارد آنگاه دانشجویان را به قانون می خواند؟! کمیته ای که حتی تاب شنیدن دفاعیات متهمان خود را ندارد از قانون می گوید؟!
بنده به حکم صادره توسط کمیته ی انضباطی دانشگاه شدیدا معترضم و آنرا مصداق بارز بی عدالتی و قساوت می دانم. در ضمن حکم مذکور مانع ادامه تحصیل بنده نیز می گردد.
آخر شما مجریان محترم کمیته ی انضباطی در کدام مدرسه عطوفت درس خوانده اید که این طور بی رحمانه حق تحصیل را از کسی که 12 سال از عمرش را برای رسیدن به دانشگاه گذاشته است، می گیرید؟
حتی متفقین نیز بعد از اشغال آلمان، از تحصیل نئونازی های دو آتشه ممانعت به عمل نیاوردند. در دوره ی پهلوی نیز دانشجویان به زندان می رفتند اما از تحصیل محروم نمی گشتند. ما پس در کجای جهان ایستاده ایم که بوق عدالت خواهیمان گوش عالم را دریده است؟ نه مگر رئیس جمهور علم و صنعتی گفته بود که ایران آزادترین کشور دنیاست؟!!! کجاست آن آزادی که از هر طرف می رویم یا به زخم می رسیم یا به تاریکی؟
در پایان نیز از جناب جبل عاملی به خاطر عقده گشایی هایشان تشکر می کنم. می دانم تحرکات دانشجویی ما و عدم توانایی شما در ممانعت از این حق جویی ها، فرصت وزارت را از شما گرفت و شما را از چشم رئیس جمهور سکوت پرور انداخت. هرچند می گویند شما تنها به اعتلای سطح علمی دانشجویان این دانشگاه می اندیشید و برایتان کافی است که "دانشجو" یی از این دانشگاه به قله های افتخار چون وزارت علوم برسد تا با خیال راحت چماقتان را در آسمان بچرخانید.
فقط لحظه ای در آینه بنگرید، ذره بینی بردارید و دنبال تکه های انسان بگردید...
بیست و سوم شهریور یک هزار و سیصد و هشتاد و هشت خورشیدی
اين بالاييا چرا كامنتينگ ندارن؟
ReplyDeleteسلام
فيلم فيلمه
جديد و قديم نداره