.
شاعری بود پرآوازه و صاحب سبک. چون خبرش آوردند که صاحب فرزند شده ای، از شوق به سر آمد و از خود به در شد و بداهه ای سرود که بند پایانی آن چنین بود
سال تولدش را، خواهی تو گر بدانی
هاتف ز غیب گفتا،" سگ هرچه خورده ریـ *ده "ا
.
.
.
پ ن: این برگرفته از یک داستان واقعی است و نبوغ شاعر در آن است که جمع عددی حروف ابجد هوز عبارت پایانی برابر سال تولد مولود است
